Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

Ζητάς αλλαγή χωρίς να θες να αλλάξεις

Δεν βλέπω τίποτα θετικό σε όλη αυτή την εξέλιξη και με είχαν προϊδεάσει για το αποτέλεσμα  διάφορα  γεγονότα αλλά και η στάση του κόσμου απέναντι σε μια ασαφή πολιτεία χωρίς να είναι "δημιουργική" και σε μια ένοχη αντιπολίτευση που από το 2012 υπογράφοντας το 2ο μνημόνιο πόνταρε στην επέκτασή του  τουλάχιστον ως το 2020 γιατί γνώριζε ότι το πρόγραμμα δεν θα ήταν βιώσιμο. Δυστυχώς το ίδιο κάνει και η σημερινή κυβέρνηση που υπογράφει μια σύμβαση  που θα φέρει περισσότερη ύφεση και περισσότερο χρέος για το μέλλον.

Η Μέρκελ δεν συζητά σήμερα κούρεμα του χρέους εντός ευρωζώνης ενώ το ΔΝΤ το χαρακτηρίζει μη βιώσιμο. Τι αντίθεση και αυτή..Τι θα γίνει δηλαδή εάν δεν γίνει ελάφρυνση του χρέους; Τι θα γίνει όταν το ελληνικό χρέος θα ανέλθει στο 200% ως προς το ΑΕΠ; Απλά θα καταναλώνουμε το 15% του ΑΕΠ κάθε χρόνο για να πληρώνονται οι τόκοι και σε βάθος χρόνου το χρέος θα καταστεί ληξιπρόθεσμο. Δηλαδή μια τρύπα στο νερό..και αυτό το ξέρουν σήμερα όλοι οι εμπλεκόμενοι και σιωπούν.

Πάντως δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για ένα ακόμα "πρόγραμμα" χωρίς τα αντίστοιχα ανταλλάγματα για αυτούς που καλούνται να πληρώσουν το μάρμαρο.  Δεν μου λέει τίποτα μια συμφωνία χωρίς να εξασφαλίζεται για τους Έλληνες η ισότητα, η αξιοκρατία, οι ίσες ευκαιρίες και βέβαια οι προϋποθέσεις για εργασία, καινοτομία και ανάπτυξη.

Δεν έχει νόημα να μιλάμε για πρόγραμμα  εάν δεν πάψει η ασύστολη διαπλοκή κράτους με ΜΜΕ, οι "στοχευμένες" αναθέσεις έργων, οι  διαφημίσεων των ΔΕΚΟ σε συγκεκριμένα media, η αυθαιρεσία  τραπεζών που λειτουργούν με δημόσιο χρήμα ( θα λάβουν όπως ξέρουμε στα ταμία τους μεγάλο μέρος της μελλοντικής χρηματοδότησης ).
Τι νόημα έχουν τα μέτρα και μεταρυθμίσεις που ψηφίζονται σήμερα όταν δεν έχει σκοπό η εκάστοτε κυβέρνηση  να δώσει ώθηση στην πρωτογενή παραγωγή, στις δραστηριότητες των επιχειρήσεων και  επαγγελματιών, αν δεν έχει πρόθεση να τιμωρήσει όσους κατέκλεψαν τη χώρα..

Καλό πάντως είναι να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας και να αλλάξουμε πρώτα εμείς για να αλλάξουμε τη σαβούρα που κυβερνά αυτή την χώρα όλα αυτά τα χρόνια. Τα γεγονότα όμως όπως  εξελίχθηκαν με την συνενοχή του κόσμου δείχνουν ότι δεν θα υπάρξει αντίδραση και στο άμεσο μέλλον θα κυριαρχήσει ξανά το πελατειακό κράτος.

Όταν βλέπεις έναν λαό να παρακαλεί τους στυγνούς τιμωρούς του για να ένα τέτοιο μνημόνιο "σωτηρίας" πρέπει να αρχίσεις να ανησυχείς για τον κόσμο που ζεις...

Με την στάση μας σαν λαός γράψαμε μια μαύρη σελίδα στην σύγχρονη ιστορία που θα ντρέπονται οι απόγονοί μας..και ο λόγος είναι ότι ενώ γνωρίζαμε όλοι -εκ των προτέρων- ότι βυθιζόμαστε, κανείς δεν ανέλαβε δράση ούτε προσπάθησε να αλλάξει κάτι έστω από τον κακό εαυτό του...